7 Yorum Add your own

• 1. tunctunctunc  |  January 22nd, 2009 at 4:37 pm

  Doğrudur. Umarım bunun aksini savunacak birileri yoktur etrafta. Ama gerçekten bunu anlamanın ve kavramanın zaman aldığı kanaatindeyim. Hele hele uygulamanın nasıl olacağının bize birilerinin göstermesi lazım diye düşünüyorum. Godard’ın dediği gibi ‘nereden geldik değil nereye gidicez’i önemli bu orjinallik denen olgunun.

• 2. farukahmet  |  January 23rd, 2009 at 1:02 am

  “Kişi yalan söylemiyorsa yeterince özgündür” demiş Wittgenstein da zamanında.

• 3. farukahmet  |  January 23rd, 2009 at 1:03 am

  “Yeterince” kısmı çok önemli gibi geldi bana şimdi birden ama çok uykusuz olduğum için de olabilir, bilmiyorum.

• 4. papageno  |  January 27th, 2009 at 3:53 pm

  Sanatta kabul edilebilir (eşit ölçüde tartışılır, eleştirilebilir) bir yaklaşım. Bernd Alois Zimmermann, avant-garde müzikte bu fikri (eleştiri amaçlı) şu eserinde kullanmış mesela (alttaki açıklamalar da aynı sayfadan):
  http://www.ubu.com/sound/zimmermann.html

  
  “While the “Monologe” are representative of the period in which Zimmermann’s “pluralism” was at its most intensive – the almost unbounded multi-layered structure of an entire world of ideas, Zimmermann pushes his idea of quotation and collage ad absurdum and this culminates in the “ballet noir” “Musique pour les soupers du Roi Ubu”, a piece that consists solely in quotations from others, witty, humorous and full of bitter cynicism, almost misanthropically set to music; it is a most opulent music with hair-raising impact and reality which radiates with some coarseness a desperately macabre merriment and yet which turns into bitter earnestness at the end…

  …The use of musical quotation and the resulting quotation collage in imitation of literary and artistic collage reached its peak in the sixties in Zimmermann’s “Ubu”. The practice of quotation is thus overcome. The sorting and ordering of existing musical material as composition – and in this connection the composer’s self-orientation in face of tradition and history, achieves a point of culmination in the works of the last five years of Zimmermann’s life which is to remain unequalled. Quotation and quotation collages are extended in his works to higher and extra-musical significance within his peculiar philosophic “pluralistic method of composition”.
  

  Bir diğer örnek de tüm müziksel devirlerde bir şekilde karşımıza çıkan ve Zimmermann’ın da “alıntıladığı” Dies Irae teması. Keza, aynı tema Paganini’nin Keman kaprislerinde ve bu kaprisleri alıntılayan türlü çeşitli “Paganini Varyasyonları’nda” (Liszt, Brahms, Rachmaninov, Lutoslawski) da duyulup kayboluyor.

  Tabii görsel sanatlarda, müzikse imkanların sağladığı çok boyutluluk (melodi, armoni, disonans, ton rengi (timbre), ritm, tempo, form, orkestrasyon, yorum zenginliği vs.) yeterli derecede olmadığı için alıntılama daha zor bir iş o ayrı.

  PS: Bilimsel araştırma içinse alıntılama=çalıntılama ve kesin olarak “no-no”.

• 5. Müstear Efendi  |  January 28th, 2009 at 1:32 pm

  Blogun en altinda yazan “© ETRAFTA. Her hakkı saklıdır.” ne olacak bu durumda?

• 6. Boran GÜNEY  |  January 28th, 2009 at 2:12 pm

  Güzel soru, aslında burada iktibas edilen fikirlerle alakalı bir not, boş bulunup işgüzarlıkla koymuş da olabiliriz, yoksa nerede bizde saklanacak hak, adı üstünde etrafta bulduğumuz gördüğümüz şeyler bunlar hangi haktan bahsediyoruz.

• 7. ismail  |  January 30th, 2009 at 3:01 am

  Gerçekten anlamlı sözler. Bu konudaki fikirlerimi sarstı diyebilirim :)

Yorum yaz

Mümkün olan HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Haberi izlemeye al  |  Yorumları RSS ile takip et